جهان بر بد‌ اندیش تنگ آوریم!

      
آخرین گزارش نیویورک‌تایمز درباره قدرتمندترین تلسکوپ فضایی
این ماه فصل جدیدی در جستجوی حیات در فضا رقم خواهد خورد، قدرتمندترین تلسکوپ فضایی ساخته دست بشر در سیاراتی که به دور ستارگان دیگر می چرخند شروع به جستجو خواهد کرد. آخرین گزارش نیویورک تایمز در این باره را خواهید خواند.
کد خبر: ۱۳۶۰۳
۱۲ تير ۱۴۰۱ | ۰۹:۲۷
نویسنده : میثا سبزعلیزاده

رسانه تحلیلی تصویری بهمن، گروه علم و فناوری میثا سبز‌علی‌زاده: متن پیش رو تازه‌ترین گزارش روزنامه معتبر نیویورک تایمز امریکا درباره ماموریت تلسکوپ جیمز وب است که به زودی تصاویری از آن منتشر خواهند شد.


این ماه فصل جدیدی در جستجوی حیات در فضا رقم خواهد خورد. قدرتمندترین تلسکوپ فضایی ساخته دست بشر، در سیاراتی که به دور ستارگان دیگر می‌چرخند شروع به جستجو خواهد کرد. ستاره شناسان امیدوارند که تلسکوپ فضایی جیمز وب نشان دهد که آیا اتمسفر این سیارات امكان وجود حیات را تایید مي‌کنند یا خیر.

The folded-up James Webb Space Telescope as it was prepared for mounting on a rocket and launch last year at the European spaceport in Kourou, French Guiana.

شناسایی وجود جو در منظومه‌هاى شمسی دیگر بسیارقابل اهميت است؛ حتی اگر یک شانس -هرچند کوچک- وجود داشته باشد که در یکی از این اتمسفرها امكان حيات هست سیگنالی از زندگی است.

مگان منسفیلد، ستاره شناس دانشگاه آریزونا، می‌گوید: «من فکر می کنم بتوانیم سیاراتی را پیدا کنیم که احتمال وجود زندگی در آنها قوى باشد اما لزوماً اين بدان معنى نيست كه حتما زندگی در آنها وجود دارد.»

تاکنون، زمین تنها سیاره در جهان است که در آن حیات وجود دارد. دانشمندان حدود 60 سال است که کاوشگرهایی را به مریخ می فرستند اما هنوز موجودی مریخی پیدا نکرده‌اند كه تاييدى بر وجود حیات باشد، اما می توان تصور کرد که حیات در زیر سطح سیاره سرخ پنهان شده یا در انتظار کشف در قمر مشتری یا زحل است.

An artist’s rendering of the exoplanet 51 Pegasi b, the first exoplanet ever discovered.

 برخی از دانشمندان امیدوارند که حتی زهره، علیرغم فضای سوزان ابرهای دی اکسید گوگرد، خانه ونوسی‌ها باشد. حتی اگر معلوم شود که زمین تنها سیاره ای است که در منظومه شمسی ما حیات دارد، بسیاری از منظومه های خورشیدی دیگر در جهان، به اصطلاح سیاره‌های فراخورشیدی را در خود جای داده اند.

در سال 1995، ستاره شناسان فرانسوی اولین سیاره فراخورشیدی را که به دور ستاره ای شبیه به خورشید می چرخید، مشاهده کردند. این سیاره فراخورشیدی که با نام 51 Pegasi b شناخته می‌شود، یک غول گازی بزرگ‌تر از مشتری با 1800 درجه فارنهایت بود كه اميدى بر وجود زندگی در آن نيست.

سال‌ها بعد، دانشمندان بیش از 5000 سیاره فراخورشیدی دیگر را یافته‌اند که برخی از آنها بسیار شبیه به زمین و تقریباً هم اندازه آن هستند كه بيشتر از سنگ ساخته شده اند تا گاز، و در یک "منطقه طلایی" به دور ستاره خود می‌چرخند؛ نه آنقدر نزدیک که پخته شوند اما نه آنقدر دور که منجمد شوند.

An artist’s concept of the view from one of the planets in the Trappist-1 system.

متأسفانه، اندازه نسبتاً کوچک این سیارات فراخورشیدی، مطالعه آنها را بسیار دشوار کرده است. تلسکوپ فضایی جیمز وب، که کریسمس گذشته پرتاب شد، به عنوان یک ذره بین عمل می‌کند تا به اخترشناسان اجازه دهد تا با دقت بیشتری این يافته ها را بررسى کنند.

این تلسکوپ از زمان پرتابش از کورو، گویان فرانسه، یک میلیون مایل از زمین دور شده و وارد مدار خودش به دور خورشید شده است. در آنجا محافظ اين تلسكوپ از آینه 21 فوتی خود در برابر تابش هرگونه گرما یا نور از خورشید یا زمین  محافظت می کند. در این تاریکی مطلق، تلسکوپ می تواند نورهای ضعیفى كه در دوردست‌ها هستند را تشخیص دهد و به اين ترتيب می‌توانند جزئیات جدیدی را در مورد سیارات دور بدست آورند.

مهندسان ناسا در اواسط ژوئن شروع به عکاسی از مجموعه ای از اجرام با تلسکوپ وب کردند و اولین تصاویر آن را در 12 جولای برای عموم منتشر خواهند کرد. اریک اسمیت، دانشمند ارشد این برنامه گفت که سیارات فراخورشیدی در اولین دسته از تصاویر هستند و از آنجایی که تلسکوپ، زمان نسبتا کمی را صرف رصد سیارات فراخورشیدی خواهد کرد، اين تصاویر اوليه نگاهی «سریع و اجمالی» به قدرت تلسکوپ است.

 

مشاهدات دقيق تر از ماه جولای شروع می‌شود كه تصویر واضح‌تری از سیارات فراخورشیدی ارائه خواهد کرد. چندین تیم ستاره‌شناس در حال بررسی هفت سیاره‌ای هستند که به دور ستاره‌ای به نام Trappist-1 می‌چرخند. مشاهدات قبلی نشان می‌دهد که سه سیاره در منطقه قابل سکونت هستند.

اولیویا لیم، دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه مونترال که از حدود 4 جولای سیارات Trappist-1 را رصد می کند، می‌گوید: "این منطقه ایده آلی برای جستجوی آثار حیات در خارج از منظومه شمسی است."

از آنجایی که Trappist-1 یک ستاره کوچک و خنک است، منطقه قابل سکونت آن نسبت به منظومه شمسی به آن نزدیک‌تر است. در نتیجه، سیارات بالقوه قابل سکونت آن در فاصله نزدیک به دور ستاره می‌چرخند و فقط چند روز طول می‌کشد تا بطور كامل دور ستاره بچرخند.

 

نیکول لوئیس، ستاره شناس دانشگاه کرنل در این باره معتقد است: «اگر در اين سيارات هوا نباشد، حتی اگر در منطقه قابل سکونت هم باشند، قابل سکونت نیستند و از پیدا نشدن اتمسفر (جو) در اطراف سیارات Trappist-1 نباید تعجب كرد زيرا حتی اگر در زمان شکل‌گیری سیارات، اتمسفری ایجاد شده بود، این امکان وجود داشت که ستاره‌ها مدت‌ها پیش، آنها را با تابش فرابنفش و اشعه ایکس منفجر کرده باشند.

دکتر منسفیلد می‌گوید: «ممکن است آن‌ها بتوانند تمام اتمسفر یک سیاره را قبل از اینکه حتی فرصتی برای تشکیل حیات داشته باشند، از بین ببرند. این اولین سوالی است که ما در اینجا می‌خواهیم به آن پاسخ دهیم: آیا این سیارات می‌توانند جوی آنقدر پایدار داشته باشند که بتوانند حیات را توسعه دهند؟

اما نوری که از Trappist-1 می آید به قدری ضعیف خواهد بود که درک آن زمان می‌برد. دکتر اسمیت گفت: «چشم انسان عادت دارد با میلیون‌ها فوتون در ثانیه برخورد کند. اما این تلسکوپ‌ها فقط چند فوتون در ثانیه جمع‌آوری می‌کنند.»

A clock at an observatory in Arizona counted down to the delivery of the first data set from the James Webb Space Telescope.

به گفته دکتر منسفيلد، مهمترین كار او و همکارانش تحلیل و تشخیص داده هاى فرستاده شده توسط تلسکوپ از سيارات است و ممکن است در پایان این تلاش‌ها، بتوانند جوی را در اطراف سیارات تراپیست-1 کشف کنند. اما این نتیجه به تنهایی ماهیت جو را آشکار نخواهد کرد. ممکن است مانند جو زمین سرشار از نیتروژن و اکسیژن باشد یا بیشتر شبیه تركيب سمی دی اکسید کربن و اسید سولفوریک در زهره باشد. یا ممکن است ترکیبی باشد که دانشمندان قبلا هرگز ندیده اند.

 تلسکوپ فضایی جیمز وب، برای تعیین اجزای خاص جو سیارات فراخورشیدی بسيار قدرتمند است زیرا هر نوع مولکول طیف متفاوتی از طول موج های نور را جذب می کند. اما درنهايت این اکتشافات به آب و هوای سیارات فراخورشیدی بستگی دارد، زيرا یک توده درخشان و بازتابنده از ابرها می تواند از ورود نور ستاره ای به جو سیاره فراخورشیدی جلوگیری کند و هرگونه تلاش برای یافتن هوا را از بین ببرد.

اگر آب و هوا همکاری کند، ستاره شناسان وجود آب در این سیارات فراخورشیدی را هم مورد بررسى قرار می‌دهند زيرا حداقل در زمین، آب یک نیاز ضروری برای زیست شناسی است. دکتر منسفیلد معتقد است احتمالاً این نقطه شروع خوبی برای جستجوی زندگی خواهد بود.

اما لزوماً وجود رطوبت در جو به این معنا نیست که سیاره فراخورشیدی دارای حیات است. برای اطمینان از زنده بودن یک سیاره، دانشمندان باید یک مولکول یا ترکیبی از چندین مولکول را که به طور مشخص توسط موجودات زنده ساخته شده‌اند را شناسایی کنند.

تلسکوپ جیمز وب به دنبال حیات در دوردست ترین فاصله از زمین

دانشمندان هنوز در حال بحث هستند تا بدانند كه نشانه قطعى و قابل اعتماد حيات را پیدا کنند. جو زمین در منظومه شمسی منحصر به فرد است زیرا حاوی مقدار زیادی اکسیژن است که عمدتاً توسط گیاهان و جلبک‌ها توليد ميشود. اما وقتی مولکول‌های آب در هوا شکافته می‌شوند، اکسیژن نیز می‌تواند بدون کمک تولید شود. متان نیز می تواند توسط میکروب های زنده و همچنین توسط آتشفشان‌ها آزاد شود.

ممکن است که تعادل خاصی از گازها وجود داشته باشد که بتواند علامت واضحى برای وجود زندگی باشد، تعادلی که خود به علت وجود حیات حفظ شده است. دكتر راثكه معتقد است يافتن اين علائم حياتى دور از ذهن است و باید بسیار خوش شانس باشیم. این امکان وجود دارد که تلسکوپ فضایی جیمز وب به سادگی قادر به یافتن اين علائم نباشد.باید منتظر نسل بعدی تلسکوپ های فضایی باشيم.

 

منبع:

Webb Telescope Will Look for Signs of Life Way Out There - The New York Times (nytimes.com)

 

انتهای پیام./

نظرات بینندگان
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب‌سایت منتشر خواهد شد
* متن پیام:
نام و نام خانوادگی:
ایمیل:
پیشنهاد سردبیر